O mnie

Foto1   Prof. Jerzy Łukasiewicz,

artysta, pedagog, pracownik nauki, działacz społeczny, studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w latach 1969-1974 w klasie prof. W. L. Puchnowskiego – dyplom z wyróżnieniem. Studium doktoranckie w AMFC w Warszawie w latach 1975-77. Tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych nadany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w 2001 r. Pedagog Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.

Jest laureatem międzynarodowych konkursów akordeonowych w Vichy (Francja – 1973) – brązowy medal, Helsinki (Finlandia – 1975) – brązowy medal, Białystok 1971, 1975 – II nagroda.

Założyciel Warszawskiego Duetu i Tria Akordeonowego (z Wiesławem Strombkiem – akordeon i Hubertem Rutkowskim – perkusja), z⋅którymi wykonał ponad 600 koncertów zarówno w Polsce jak i za granicą. Brał udział w najpoważniejszych imprezach muzycznych, takich jak: Warszawska Jesień, Styryjska Jesień – Musikprotokoll (Graz – Austria), Poznańska Wiosna Muzyczna, Śląska Trybuna Kompozytorów, Spotkania Muzyczne w Baranowie, Musica Moderna w Łodzi, Festiwal Muzyki Współczesnej w Lizbonie (Portugalia), Międzynarodowy Festiwal „Jeunesses Musicales”, Dni Kultury Polskiej na Węgrzech i w Austrii i in. Podczas koncertów w celu wzbogacenia brzmienia akordeonów wykorzystuje najnowsze środki techniczne, jak na przykład elektroniczne korektory dźwięku, komputery, syntezatory itp. Uzyskane w ten sposób efekty dźwiękowe były w dużej mierze inspirujące kompozytorów, którzy niejednokrotnie dedykowali mu swoje utwory. Ważną formą działalności artystycznej były także koncerty szkolne (ponad 900).

WTA1979

Jego wychowankowie wielokrotnie byli laureatami konkursów akordeonowych solistycznych i kameralnych, zarówno ogólnopolskich jak i zagranicznych.

Działalność naukowa obejmuje badania i ekspertyzy dla przemysłu muzycznego z zakresu tolerancji stroju, których wynikiem było opracowanie metod strojenia akordeonów z zastosowaniem współczesnych przyrządów elektronicznych. Jednym z ważnych działów pracy naukowej jest działalność edytorska w zakresie publikacji naukowych oraz nutowych z zastosowaniem techniki komputerowej – opracowanie metod wydawniczych, dobór oprogramowania itp. Rezultatem tych prac zostało wydanych techniką komputerową kilkadziesiąt zeszytów nutowych oraz naukowych. Jest autorem wielu opracowań utworów na zespoły kameralne.